تبليغاتX
نــــــــی نامــــــه
نــــــي نامــــــــه ( مشقهای خط خطی )

                      


براي اين پست يه كليپ مستند از ساخت ني در كارگاه سيد قاسم علوي گذاشته ام كه توسط دوست عزيزم آقاي علي قائم مقامي نوازنده بربت ساكن سياتل آمريكا گرفته شده است .

چند ماه پيش آقاي قائم مقامي يك نامه برقي ( ايميل ) براي اينجانب فرستادند و براي خريد ني در ايران  راهنمايي خواستند ، چون قرار بود به ايران بيايند ، من هم شماره تلفن چندتا از سازندگان ني را برايشان فرستادم و چون ايشان به تهران مي آمدند من پيشنهاد كردم كه به آقاي علوي مراجعه كنند .

و با توجه به ذوق و كنجكاوي خودشان فيلمي تهيه نمودند و در وبلاگشان قرار دادند و به من هم پيشنهاد دادند . به نوبه خودم از ايشان تشكر مي نمايم .

 اين کليپ در حدود 11 دقيقه و 30 ثانيه است و سعي شده تا آنجا که به کيفيت تصوير آسيب نرسد حجم آن کم شود تا علاقمندان مشکلي براي دانلود نداشته باشند.

حجم فايل:35 مگابايت (زيپ شده) فرمت فابل تصويري:wmv


اين هم آدرس وبلاگ آقاي قائم مقامي : http://barbatzan.blogfa.com


+ نوشته شده در  شنبه سوم بهمن 1388ساعت 14:1  توسط قاسم بحرانی  | 

يك به يك بزرگان عرصه موسيقي ما را تنها مي گذارند . و به جاودانه ها مي پيوندند . آري باورنكردني بود ولي واقعيت داشت روز چهارشنبه 17 آذرماه دوست عزيزم آقاي عطا نويدي باز هم مثل خبر درگذشت استاد مشكاتيان ، خلاصه ولي جانسوز اين پيام را فرستاد روي همراهم «‌ استاد فرامرز پايور هم درگذشت . » ديگر دنبال صحت و سقم قضيه نبودم چون حقيقت داشت . 

ده سال پيش اولين باري كه آلبوم چشم نرگس استاد شجريان را گوش مي دادم و در آن آلبوم با استاد پايور آشنا شدم خيلي برايم جذاب بود از آن به بعد شيفته آثار و كارهايش شدم چون بيشتر كارهاي قديم استاد شجريان را جمع آوري مي كردم و هر كدام كه با استاد پايور بود برايم خيلي دلنشين بود .

افسوس .....

فرداي آن روز كه قصد مسافرت كوتاهي داشتم گشتم و كاست چشم نرگس را پيدا كردم و تمام مسير را بياد آن روزها و بياد استاد سپري كردم يادش گرامي .

در ادامه آواز شهرام ناظری  به همراه نی استاد محمد موسوی كه در مراسم خاكسپاري استاد پايور اجرا شده را به دو صورت صوتی و تصویری تقدیم می دارم. قابل ذکر است که کیفیت صوت در فایل دوم به مراتب بالاتر از کیفیت صوت در فایل اول تصویر است.

کلیپ تصویری: اجرای نی استاد محمد موسوی و آواز شهرام ناظری در مزار استاد پایور

 


صوتی : اجرای نی استاد محمد موسوی و آواز شهرام ناظری در مزار استاد پایور



+ نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم آذر 1388ساعت 13:10  توسط قاسم بحرانی  | 

با قاصد ك هاي خسته :


با "‌ قاصدك "هاي خسته مي آيد

آواي مضراب هاي دلنشين تو

دلگيرتر از هميشه مي رقصند 

بياد تو سيم هاي سنتور

كه خركها تاب تحمل شان را ندارند 

از هم مي گسلند !

آري تو به "‌ آستان جانان " پيوستي 

"‌ چون ياري اندر كس نديدي "

" چون همراهت نشدند ، اي عزيز "

اما دريغ !‌‌ 

كسي خواب رفتنت را نديده بود

بي دغدغه رفتي

چشم انتظار غمت نبود دل

رفتي و يكشبه

" تمام غم هاي عالم را

براي ما صدا كردي " .

اكنون ؛ در قاب خالي دلم

مضراب شكسته اي دارم

بياد تو

ترسيم بغضي عجيب براي ساز

چه اندوهناك!

چه بي شكيب و ناگزير شد غمت

براي من ... 

                                                                         ق - بحراني  پنجشنبه 9  مهر ماه


+ نوشته شده در  شنبه یازدهم مهر 1388ساعت 10:22  توسط قاسم بحرانی  | 

سماع چيست؟

نداني كه شوريده‌حالان مست
چرا برفشانند در رقص دست
گشايد دري بر دل از واردات
نشاند سر و دست بر كائنات
حلالش بود رقص بر ياد دوست
كه هر آستينش جاني در اوست                             شعر از سعدي

سماع در لغت به معناي «وجد و سرور و پاي‌كوبي و دست‌افشاني صوفيان، منفرداً يا جمعاً با آداب و تشريفات خاص» آمده است.
تركان تركيه سماع را چرخ زدن درويشان به صورت گروهي و همراه نواي موسيقي سنتي مي‌دانند كه آداب و تشريفات خاصي دارد. هندي‌ها و پاكستاني‌ها نيز سماع را «قوالي» مي‌نامند كه در بعضي از خانقاه‌هاي آن‌ها برگزار مي‌شود.
همچنين مراسم سماع را به انگليسي «whirling dervishes» يعني «درويشان چرخان» مي‌گويند.
ام‍ّا سماع در اصطلاح عارفانه حالتي است كه بر اثر هيجانات عاطفي و شور و وجد باطني، به عارف دست داده و او را به دست‌افشاني و پايكوبي وامي‌دارد. البته اين دست‌افشاني در ظاهر شبيه رقص است و به همين دليل برخي از مفتيان، سماع را خلاف رأي و فتواي شارعان دانسته‌اند.
درحالي‌كه سماع از قرن سوم هجري، بين متصوفه و عرفان ايران موسوم بوده و حتي درباره شيخ ابوسعيد ابوالخير نقل كرده‌اند كه روزي هنگام سماع بانگ نماز سر داده‌اند. ام‍ام محمد قايني از شارعان زمان به شيخ مي‌گويد كه وقت نماز است. شيخ در همان حال سماع و پاي‌كوبي جواب مي‌دهد كه «ما در نمازيم.»
عارفان و شاعران بزرگ ديگر نيز سماع عارفان و رقص و پاي‌كوبي آن‌ها را مباح و آن را راز و نياز با خدا دانسته‌اند. از نظر عرفا و سالكان، وجد و سماع حركتي غير ارادي و الهي است كه عارف با شنيدن يك نغمة موزون يا صوت خوش و شعر زيبا، بي‌اختيار به هيجان درآمده و مي‌گريد. عارف در اين حال پاي به زمين مي‌كوبد (پاي‌كوبي) و دست به سوي آسمان بالا مي‌برد (دست‌افشاني) و در آخر در برابر عظمت الهي به سجده مي‌افتد. برخي از عرفا بر اثر شدت هيجان و حركت از حال مي‌روند و به حالت اغما درمي‌آيند.
مولانا هم پس از ديدار با شمس، ديگر با هر صداي موزوني به وجد مي‌آمد و به سماع مي‌پرداخت. هرچند كه سماع با مولانا شروع نشد و پيش از او بين عارفان رايج بود؛ اما امروز سماع تنها مولانا را به يادمان مي‌آورد. مولانايي كه هر سال در سال‌روز وفاتش (26 آذر) دراويش در مزارش جمع شده و رحلت او را از ديار فاني و پيوند با خداوند جشن مي‌گيرند.

سماع امروزي

سماع تا قرن‌ها يك حالت غير ارادي بوده و ترتيب خاصي نداشته است. اما امروز در خانقاه‌ها و در مراسم سالگرد مولانا، درويشان با صداي قدوم، پاي راست را بر زمين كوبيده و پاي چپ را ثابت نگه مي‌دارند و در واقع روي پاي چپ با كمك پاي راست مي‌چرخند.

سماع‌كنندگان همچنين دو دست خود را هم‌زمان با پاي‌كوبي گشوده و رو به آسمان مي‌برند كه اين حالت را دست‌افشاني مي‌گويند. اين حركت نيز ابتدا ترتيب خاصي نداشته چون كاملاً غير ارادي بوده. اما به‌تدريج بين متصوفه اين‌گونه مرسوم شده كه هنگام سماع دست‌ها را گشوده و كف دست راست با انگشتاني نيمه‌باز به سوي آسمان و كف دست چپ به سوي زمين قرار مي‌گيرد. عرفاي امروز قونيه نيز اين‌گونه دست‌افشاني مي‌كنند.
همان‌طور كه اشاره شد، دراويش به بانگ موسيقي به وجد آمده و چرخ‌زنان خدا را ستايش مي‌كنند. مولانا موسيقي را هنر متعالي مي‌داند و از آنجا كه خود نيز با نغمات و مقام‌هاي موسيقي سنتي ايران آشنايي داشت در جاي‌جاي اشعارش نيز به آن‌ها اشاره كرده است. به همين دليل شايد بتوان اساسي‌ترين عنصر سماع درويشان را نواي موسيقي دانست. موسيقي مراسم سماع نه براي لذت بلكه براي ايجاد وجد و شوق با ريتمي يك‌نواخت توسط نوازندگان و آيين‌خوانان اجرا مي‌شود.
موسيقي سماع بسيار به موسيقي خراسان نزديك است. چراكه مولانا دوران نوجواني خود را در بلخ گذرانده و تحت تأثير موسيقي آن ديار بوده است. اكنون نيز پس از گذشت قرن‌ها، دراويش هنوز به موسيقي مورد علاقه مولانا احترام گذاشته و مراسم سال‌روز رحلت مولانا را با نواهاي موسيقي شرق ايران انجام مي‌دهند. در آن زمان مولانا به بانگ ني، رباب، چنگ، دف، قدوم، دهل و سرنا و در صداي موزون ديگري، سماع مي‌كرده است. تا چندين سال سازهاي مراسم درويشان نيز همين بود. هرچند مدتي از عود، قانون، كمانچه و تنبور نيز در مراسم سماع استفاده مي‌شد.
حتي وقتي براي اولين بار در قرن نوزدهم ساز پيانو وارد استانبول شد، چندين بار در مراسم سماع مولويه مورد استفاده قرار گرفت. اما پيانو و ويولن‌سل توانستند جزء آلات ثابت موسيقي سماع قرار گيرند.

سازهاي سماع امروز

امروز آلات موسيقي مولويان شامل تنبور، رباب، كمانچه، قدوم، ني، دف و عود است.
معمولاً هر سال در مراسم سماع مولويان، هجده نوازنده و خواننده حضور دارند. مولويان خوانندگان را آيين‌خوان مي‌گويند. عدد هجده براي مولويان عدد مقدسي است. چون هنگامي كه حسام‌الدين چلبي از مولانا خواست كه كتابي مانند عطار و سنايي تأليف كند، مولانا از دستار خود برگه‌اي درآورد كه در آن هجده بيت آغاز مثنوي نوشته شده بود و مولانا مثنوي خود را از زبان ني با هجده بيت شروع كرده و در واقع خود را به ني تشبيه كرده است. قدمت ني بسيار زياد است. داود پيامبر (ع) كه در 1303 پيش از ميلاد در بيت‌اللحم به دنيا آمد، صوتي خوش داشت و همراه آواز او، يارانش ني مي‌نواختند. حتي بعد از او مزامير را، كه اشعاري روحاني براي تمجيد و تقديس خداوند است، با ني تلاوت مي‌كردند.

در حال حاضر ني ساز اصلي سماع درويشان در قونيه است. چراكه مولانا خود را به ني تشبيه كرده و در جاي‌جاي مثنوي به آن اشاره داشته است.


در اينجا ويدئويي سماع بسيار زيباي  شاهرخ مشكين قلم را ببينيد كه به طور مدرن و خيلي زيبا بر روي آثار موسيقي سنتي به سماع و رقص مي پردازد . در واقع احساس شعر و آهنگ را با رقص خود نشان مي دهد و به گفته خودش وقتي كه موسيقي را مي شنود ناخودآگاه به حركت در مي آيد و چه زيبا گيرايي موسيقي و كلام را بيشتر مي كند .

او که از کودکی با شعرهای حافظ و سعدی و در محافل ادبی پدر، بزرگ شده، نمایشنامه‌هایش را هم بر اساس اشعاری می‌نویسد که از آنها الهام گرفته تا برقصد؛ "کفن سیاه"( میرزاده عشقی)، بوی بهار و فریاد (فریدون مشیری) و زهره و منوچهر(ایرج میرزا) تنها تعدادی از اجراهای کسی‌ست که به عنوان یک ایرانی برنده‌ی جایزه‌ی رقص بین‌المللی Lian شده‌است. شاهرخ در 1997 شرکت رقص نکیسا را بنیاد کرد و 9 تولید مختلف در رقص را تاکنون طراحی و عرضه کرده است که آخرین آن "حافظ" نام دارد. او هنرمندی است که سنت های ایرانی رفص را به جهان معرفی می کند و همزمان به غنای فرهنگ ما یاری می رساند و ریشه های ایرانی مان را جلوه می بخشد

سماع شاهرخ بر روي تصنيف فرياد با صداي استاد شجريان آهنگسازي حسين عليزاده و شعر بسيار زيباي استاد فريدون مشيري  

براي دانلود ويدئو از اين سايت استفاده كنيد و با انتخاب فرمت موبايل مي توانيد راحت دانلود كنيد در واقع اين سايت براي دانلود فيلمهاي يوتيوب مي باشد با وارد كردن آدرس فيلم يوتيوب مي توان آن را دانلود كرد براي مثال آدرس اين فيلم  http://www.youtube.com/watch?v=D5k1-cj8Jvg  را وارد كنيد گزينه دلخواه را تيك بنيد و دانلود بزنيد سپس لينك زير آنرا كلكيك كنيد تا دانلود شود .

توضیحات بیشتر در مورد سماع در ادامه مطلب بخوانید...


ادامه مطلب...

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم مرداد 1388ساعت 14:7  توسط قاسم بحرانی  |